Report Button

Κόμβος Ενημέρωσης

Νέα

Προστασία προσωπικών δεδομένων των παιδιών

Έγγραφο το οποίο προέρχεται από την Ευρωπαϊκή Ομάδα Εργασίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων, που αποτελείται από εκπροσώπους όλων των Ανεξάρτητων Αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οριοθετεί τις κατευθυντήριες γραμμές για τη χρήση των προσωπικών δεδομένων των παιδιών. Το "Working paper 1/2008 on the protection of children's personal data protection" διακηρύσσει ότι πάνω από κάθε "δικαίωμα" των γονιών βρίσκεται το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού, το οποίο περιλαμβάνει σαφώς και το δικαίωμά του στην ιδιωτικότητα. Η ενάσκηση αυτού του δικαιώματος διά μέσου της "γονικής μέριμνας" γνωρίζει κάποια ακραία όρια όταν η ιδιωτικότητα βρίσκεται σε σχέση έντασης με το δικαίωμα ελευθερίας της έκφρασης του ίδιου του γονέα. Σύμφωνα με το έγγραφο, η ενάσκηση των περισσότερων δικαιωμάτων των παιδιών γίνεται μέσω των νομίμων εκπροσώπων τους. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η θέση των εκπροσώπων ενέχει το στοιχείο απόλυτης και χωρίς προϋποθέσεις υπεροχής έναντι της θέσης του παιδιού - διότι τα βέλτιστα συμφέροντα του παιδιού μερικές φορές περιλαμβάνουν δικαιώματα προστασίας προσωπικών δεδομένων τα οποία μπορεί να υπερέχουν των επιθυμιών των γονέων ή των εκπροσώπων. Η ανάγκη εκπροσώπησης δεν αποκλείει ότι, από κάποια ηλικία και μετά, η γνώμη των παιδιών για τα θέματα που τα αφορούν θα πρέπει να ακούγεται. Εάν η επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων ενός παιδιού επιτραπεί με τη συγκατάθεση, το παιδί μπορεί να ανακαλέσει τη συγκατάθεση. Με την υπογράμμιση ότι τα δικαιώματα προστασίας προσωπικών δεδομένων είναι του παιδιού και όχι των εκπροσώπων τους, οι οποίοι απλώς τα ασκούν, το Έγγραφο επισημαίνει ότι σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εκπρόσωποι παραβιάζουν την ιδιωτικότητα των παιδιών τους πουλώντας ή δημοσιοποιώντας τα προσωπικά τους δεδομένα, το ζήτημα που προκύπτει είναι πώς θα προστατευθεί η ιδιωτικότητα αν τα ίδια τα παιδιά δεν έχουν γνώση των παραβιάσεων. Τα παιδιά χρειάζονται έναν νομικό θεματοφύλακα, αλλά σε περιπτώσεις όπως αυτή, αυτός δεν μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματά τους. Αν τα παιδιά είναι αρκετά ώριμα για να διαγνώσουν την παραβίαση της ιδιωτικότητάς τους, θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα ακρόασης ενώπιον των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων των Αρχών Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.
Το Έγγραφο αναφέρεται επίσης σε περιπτώσεις επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων από τα σχολεία. Στο ευαίσθητο θέμα της ανάρτησης φωτογραφιών των παιδιών στις ιστοσελίδες των σχολίων, η Ομάδα Εργασίας αναφέρεται στην υποχρέωση του σχολείου να ζητήσει και να λάβει τη συγκατάθεση των παιδιών ή των εκπροσώπων τους πριν αναρτήσει φωτογραφίες τους. Το αν μία φωτογραφία επιτρέπεται ή όχι να αναρτηθεί, είναι ένα ζήτημα που θα πρέπει να κρίνεται σε κάθε χωριστή περίπτωση, ανάλογα με το είδος και το σκοπό της δημοσιοποίησης στην ιστοσελίδα. Πάντως οι ομαδικές φωτογραφίες από τις οποίες δεν μπορεί να διαπιστωθεί η ταυτότητα των παιδιών δεν εμπίπτουν σε αυτές τις κατηγορίες, καθόσον δεν εμπίπτουν στην έννοια των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Πρόσφατα, η Γαλλική Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων εξέδωσε ειδική οδηγία με την οποία συστήνεται στους γονείς να χρησιμοποιούν passwords όταν αναρτούν φωτογραφίες των ανήλικων παιδιών τους στα ιστολόγιά τους.
ΠΛΑΙΣΙΟ
Προσφυγή στο ΕΔΑΔ για ανεμογεννήτρια
Η πρόσφατη απόφαση Fagerskiold v. Sweden με βάση το άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για Ανθρώπινα Δικαιώματα το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, αφορούσε υπόθεση σχετικά με προβλήματα που δημιουργούνταν στους προσφεύγοντες από τη λειτουργία ανεμογεννήτριας.
Οι προσφεύγοντες είχαν παράπονο για το θόρυβο από τη λειτουργία ανεμογεννήτριας η οποία βρισκόταν τετρακόσια περίπου μέτρα από την εξοχική τους κατοικία.
Σύμφωνα με τους ίδιους, προβλήματα δημιουργούνταν και από τις αντανακλάσεις του φωτός πάνω στα πτερύγιά της, γεγονός που επηρέαζε την παραμονή τους στην κατοικία τους όσο και την υγεία τους. Το ΕΔΑΔ δέχθηκε την εφαρμογή του άρθρου 8 στη συγκεκριμένη περίπτωση, απεφάνθη όμως ότι δεν υπήρξε παραβίαση αυτής της διάταξης, διότι η στάθμη του προκαλούμενου θορύβου ήταν κατώτερη αυτής που θέτει ως όριο η εθνική νομοθεσία της Σουηδίας. Απεφάνθη ακόμα, ότι οι προσφεύγοντες δεν απέδειξαν τις πιθανές βλάβες που είχαν προκληθεί στην υγεία τους από τη λειτουργία της ανεμογεννήτριας.

ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ
ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΥΠΡΟΥ:

Ακύρωση πειθαρχικής ποινής
λόγω πρόχειρης εξέτασης
Η προσφυγή στράφηκε εναντίον πειθαρχικής ποινής εθελόντριας υπαξιωματικού, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε καθήκοντα διαχειρίστριας Κέντρου Ψυχαγωγίας Μονάδας. Εκλήθη σε απολογία επειδή από τα "στοιχεία πρόχειρης εξέτασης" διέπραξε πειθαρχικό παράπτωμα αμέλειας καθήκοντος, λόγω ακαταστασίας που εκρίθη ότι υπήρχε στο Κέντρο.
Ακολούθησε απολογία της ιδίας με επιστολή στην οποία εξήγησε ότι υπήρχε εργοτάξιο εκείνη την ημέρα στο Κέντρο, γεγονός που δικαιολογούσε την κάποια ακαταστασία. Με απόφαση του Διοικητή τής επεβλήθη τέσσερις μέρες κράτηση, τις οποίες έπρεπε να εκτίσει στο σπίτι.
Το Ανώτατο απεφάνθη επί της προσφυγής ότι δεν προβλεπόταν πουθενά από τους σχετικούς Κανονισμούς "πρόχειρη εξέταση". Η έρευνα, υπέδειξε το Ανώτατο, πρέπει να είναι η ενδεδειγμένη. Ακύρωσε την απόφαση υποδεικνύοντας ακόμα και ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αιτιολογία περί του αν οι ισχυρισμοί της αιτήτριας ευσταθούσαν. Στην επιστολή με την οποία επεβλήθη η κράτηση δεν φαινόταν πουθενά να ελήφθη υπόψη η απολογία της αιτήτριας, κατέληξε το Ανώτατο, παραπέμποντας στη νομολογία για την αιτιολόγηση των πειθαρχικών αποφάσεων. Προσφυγή 967/07 ημερομηνίας 16/1/09 (Δικαστής Νικολάτος)

Ακύρωση παράτασης διαθεσιμότητας: Οι αποφάσεις που ακυρώθηκαν προέρχονταν από την ΕΔΥ και αφορούσαν παράταση της διαθεσιμότητας του αιτητή ο οποίος κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Διευθυντής των Ιατροφαρμακευτικών Υπηρεσιών. Η αρχική απόφαση διαθεσιμότητας είχε ακυρωθεί με προηγούμενη απόφαση του Ανωτάτου (γιατί δεν τηρήθηκε το δικαίωμα ακρόασης του αιτητή). Εκρίθη ότι οι αποφάσεις παράτασης της διαθεσιμότητας δεν ήταν αυτοτελείς και συμπαρασύρθηκαν σε ακυρότητα από την αρχική. Συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 823/05 κ.ά. ημερομηνίας 22/1/09 (Δικαστής Παπαδοπούλου)

Ακύρωση διατάγματος απαλλοτρίωσης: Λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας στην ένσταση του αιτητή, ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου στην απόφαση επί της προσφυγής που καταχωρήθηκε. Σκοπός τής απαλλοτρίωσης ήταν η αναβάθμιση δρόμου που να συνδέει τον ανισόπεδο κόμβο Πύλας με την παραλία του ΚΟΤ.
Σε κανένα στάδιο της διαδικασίας απαλλοτρίωσης δεν φαίνεται η διοίκηση να έστρεψε την προσοχή της στο ενδεχόμενο να υπήρχε λιγότερο επαχθής τρόπος για τον Αιτητή για τη διέλευση του δρόμου από το κτήμα του, απεφάνθη το Ανώτατο στην ακυρωτική του απόφαση. Υπόθεση 597/2005 ημερ. 27/1/09 (Δικαστής Ερωτοκρίτου)

ΦΛΑΣΑΚΙ
Ευθύνη του Δημοσίου για αεροπορικό δυστύχημα
* Επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη τις οποίες κατέβαλε το Ελληνικό Δημόσιο, πέραν εκείνων εναντίον της αεροπορικής εταιρείας

Την απόφαση Διοικητικού Εφετείου να επιδικάσει αποζημιώσεις ύψους 150 χιλιάδων ευρώ για ψυχική οδύνη σε συγγενείς θύματος αεροπορικής τραγωδίας, επικύρωσε την περασμένη βδομάδα το Συμβούλιο Επικρατείας της Ελλάδας.
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας προσέφυγε το Ελληνικό Δημόσιο που αντιτίθετο στην εν λόγω απόφαση που αφορούσε στο αεροπορικό ατύχημα από την πτώση του Ουκρανικού "Γιάκοβλεφ-47", στις 17 Δεκεμβρίου 1997 στα Πιέρια Όρη. Το δικαστήριο είχε επιδικάσει την αποζημίωση για ψυχική οδύνη στους συγγενείς θύματος, που σκοτώθηκε, μαζί με άλλα 73 άτομα κατά την πτώση του αεροπλάνου. Όπως επεσήμανε το Συμβούλιο της Επικρατείας, το Δημόσιο έχει την υποχρέωση να αποζημιώνει τρίτους που "ζημιώθηκαν από παράνομες πράξεις ή παραλείψεις υπηρεσιών του, όπως της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας". Για την πτώση του "Γιάκοβλεφ" αναγνωρίστηκε συνυπευθυνότητα του Δημοσίου κατά 30%.
Εκ μέρους του ελληνικού κράτους, υποστηρίχθηκε μεταξύ άλλων προς απόρριψη δικής του ευθύνης, ότι ήδη είχε γίνει εξώδικος συμβιβασμός της ουκρανικής αεροπορικής εταιρείας με τις οικογένειες των θυμάτων, και στη συγκεκριμένη περίπτωση της άτυχης επιβάτιδος είχε καταβάλει στους συγγενείς της ποσό 122.000 ευρώ.
Το ΣτΕ επικύρωσε και το εύρημα του Διοικητικού Εφετείου ότι οι διεθνείς συμβάσεις που θεμελιώνουν την ευθύνη των αεροπορικών εταιρειών δεν αποκλείουν να θεσπίζεται ταυτόχρονα ευθύνη και του Δημοσίου (ή και άλλων προσώπων), εφόσον υπήρξαν παραλείψεις στην εκτέλεση των καθηκόντων τους, όπως μπορεί να συμβαίνει κατά την άσκηση του ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας.
Στο μεταξύ εκκρεμούν και άλλες αιτήσεις συγγενών θυμάτων, που διεκδικούν σχετικές αποζημιώσεις.
Για την αεροπορική τραγωδία είχε κινηθεί και ποινική διαδικασία σύμφωνα με τα ευρήματα της οποίας υπήρξαν προβλήματα στη συνεννόηση του πιλότου του μοιραίου αεροσκάφους με τους αρμόδιους της εναέριας κυκλοφορίας, με δεδομένο ότι δεν υπήρχε και ραντάρ στο αεροδρόμιο "Μακεδονία", αλλά θα μπορούσε να είχε υπάρξει βοήθεια από την πλευρά του υπάρχοντος στρατιωτικού ραντάρ στον Χορτιάτη Θεσσαλονίκης.

Μαρία Θεριστή

Κωδικός άρθρου: 854606

ΠΟΛΙΤΗΣ - 22/02/2009, Σελίδα: 50