Report Button

Κόμβος Ενημέρωσης

Νέα

Ανυπεράσπιστα παιδιά στα chat rooms: Ο διεστραμμένος

Μην αφήνετε τα παιδιά σας μόνα κι απροστάτευτα να σερφάρουν στον εικονικό κόσμο του διαδικτύου. Οι παιδόφιλοι καραδοκούν. Από έρευνα που διεξήγαγε το Πανεπιστήμιο Αιγαίου γίνεται ολοφάνερο πως οι πιθανότητες να συναντήσουν έναν τέτοιο αρρωστημένο άνθρωπο στο δρόμο είναι πολύ λιγότερες απ' ό,τι σε ένα δωμάτιο επικοινωνίας (chat room) στο διαδίκτυο. Δεν πρέπει να μας ξεγελά η ψηφιακή ζωή. Κρύβει τους ίδιους αν όχι και περισσότερους κινδύνους. Ένα chat room είναι ένας δημόσιος χώρος σύγχρονης επικοινωνίας. Μπορεί να μην κινδυνεύει το παιδί να το πατήσει αυτοκίνητο, αλλά ένα παιδί κλεισμένο στην ασφάλεια του δωματίου του είναι πολύ ευάλωτο και μπορεί να πέσει ευκολότερα θύμα στις ορέξεις ενός παιδόφιλου, από τη στιγμή που αυτός ο αδίστακτος άνθρωπος διατηρεί την ανωνυμία του παρασύροντας με ψεύδη ανυποψίαστα παιδιά. Ο Ευστράτιος Παπάνης, επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, καθήλωσε τους παριστάμενους με τα λεγόμενά του στην ημερίδα που έγινε την περασμένη Δευτέρα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου. Με τον κ. Παπάνη μιλήσαμε στο διάλειμμα της εκδήλωσης για την έρευνα που έγινε υπό την επίβλεψή του, τα αποτελέσματά της οποίας είναι συγκλονιστικά. Το 12% των ατόμων που προσέγγισαν τα προφίλ "παιδιών" που δημιούργησαν φοιτητές, εμφάνισαν στοιχεία νοσηρότητας!

Δυο παιδιά μόνα στο διαδίκτυο Η έρευνα ξεκίνησε πριν έξι μήνες, εξηγεί ο κ. Παπάνης, και είναι εν εξελίξει. "Στόχος μας ήταν να δούμε εάν υπάρχει πιθανότητα τα παιδιά που δημιουργούν προφίλ στο διαδίκτυο να συναντήσουν παιδόφιλους και πόσες είναι οι πιθανότητες αυτές"...

Δημιουργήθηκαν, λοιπόν, σε chat rooms δύο ψεύτικα προφίλ. Ενός αγοριού από τη Μυτιλήνη και ενός κοριτσιού από την Αθήνα, ηλικίας 10 ετών. Τα οποία καλούσαν τους συνομιλητές τους σε προσωπική συνομιλία. Τα προφίλ προσεγγίστηκαν συνολικά από 3000 ενήλικες μέσα σε τέσσερις μήνες. "Από αυτούς το 12% περίπου είχε στοιχεία παιδοφιλίας. Συνήθως ενήλικες άντρες, 27 έως 45 ετών, από όλα τα κοινωνικοοικονομικά επίπεδα και πολλές φορές και ευυπόληπτα άτομα".

Παιδοφιλία είναι η σεξουαλική διέγερση από ανήλικα παιδιά (ηλικίας έως 13 ετών), καθώς και η δημιουργία σεξουαλικών φαντασιώσεων με ανήλικους. Ο ορισμός της παιδοφιλίας δεν περιλαμβάνει την επιδίωξη σεξουαλικής επαφής με τον ανήλικο (παιδεραστία) και ανήκει στην ίδια κατηγορία ψυχικών ανωμαλιών και διαταραχών που ανήκουν η νεκροφιλία, η αιμομιξία και η ζωοφιλία. Σύμφωνα με τον κ. Παπάνη, το χαρακτηριστικό ενός παιδόφιλου είναι πως φοβάται τις σχέσεις με το άλλο φίλο. "Τις θεωρεί απειλητικές και γι' αυτό όλο αυτό το μένος και την εξουσία την βγάζει πάνω σε παιδιά". Στην πλειοψηφία τους οι ίδιοι έχουν παιδική προσωπικότητα. "Έχουν μια καθήλωση στα πρώιμα παιδικά τους χρόνια. Και τα δωμάτιά τους, επειδή τα είδαμε μέσω βίντεο, είναι παιδικά. Έχουν αρκουδάκια, χρωματιστές καρδούλες"...

Προτιμούν παιδιά όχι εφήβους

Οι διάλογοι με τους παιδόφιλους στο πλαίσιο της έρευνας είναι καταγεγραμμένοι. Και σύμφωνα με τον καθηγητή ακολουθούν μια πολύ συγκεκριμένη πορεία... "Στην αρχή ρωτούσαν για τα ενδιαφέροντα του παιδιού. Σε ποια τάξη πηγαίνει, ποιοι είναι οι φίλοι του... Για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του. Στη δεύτερη συνάντηση ζητούσαν να μάθουν αν υπήρχε ενήλικας στο δωμάτιο. Αν δεν υπήρχε συνέχιζαν τη συζήτηση. Το ζητούμενο ήταν να μάθουν για την ανάπτυξη του παιδιού. Κατά πόσο έχει μεγαλώσει το στήθος, αν έχει βγάλει τρίχες στο εφηβαίο. Αν έδειχνε πολύ μεγάλη ανάπτυξη, σταματούσε την κουβέντα, καθώς ο παιδόφιλος προτιμά παιδικά χαρακτηριστικά. Ρωτούσαν μετά εάν το παιδί γνωρίζει από σεξ. Εάν γνώριζε το παιδί από το σχολείο διάφορα πράγματα ή είχε μπει σε ιστοσελίδες, ήταν πιο ευάλωτο. Ενώ όταν δεν είχε ιδέα, τους φαινόταν βαρετή η συζήτηση και έκλειναν. Μετά άρχισαν να ζητούν να βάλουμε κάμερα ή να γράψουμε με κεφαλαία και χρωματιστά γράμματα κάποιες άσεμνες προτάσεις. Καταλαβαίναμε ότι εκείνη την ώρα, κι όπως μας έλεγε, αυτοϊκανοποιείτο. Στη συνέχεια έστελνε πορνογραφικό υλικό ή παρέπεμπε σε κάποιες ιστοσελίδες που ενώ αρχικά έμοιαζαν με καρτούν, όταν έβαζες έναν κωδικό είχε πίσω παιδοφιλικό υλικό. Στη συνέχεια μας ρωτούσαν για τις εντυπώσεις μας γι' αυτό το υλικό".

Με γλώσσα πρόστυχη

Όπως αναφέρει ο καθηγητής, η γλώσσα που χρησιμοποίησαν οι παιδόφιλοι στις προσεγγίσεις τους, ήταν πολύ τραχεία και πρόστυχη. "Στην αρχή μιλούσε πολύ γλυκά στο παιδί... Ήταν το κόλπο για τον ψυχολογικό πόλεμο που θα ξεκινούσε. Εν ολίγοις, τώρα που σου έστειλα όλο το υλικό και το είδες, είσαι εξίσου ένοχος με εμένα, άρα πρόσεξε μην το πω στον πατέρα σου και σε τιμωρήσει... Οι παιδόφιλοι ασκούν ψυχική βία. Κι αφού το παιδί ήταν εγκλωβισμένο σε αυτά που ήθελε, έδινε ένα σημείο συνάντησης, συνήθως στην Αθήνα. Εκεί σταματούσε η δική μας έρευνα. Ένα-δυο φοιτήτριές μου πήγαν σε αυτά τα ραντεβού και είδαν από μακριά ότι πραγματικά κάποιος τους περίμενε". Ρωτήσαμε τον κ. Παπάνη τι είναι εκείνο που εντυπωσιάζει από τα αποτελέσματα της έρευνας: "Το ποσοστό μας εξέπληξε. Το 12% είναι ένα τεράστιο ποσοστό. Και καταδεικνύει πως αν οι γονείς αφήσουν τα παιδιά τους ανεξέλεγκτα θα έχουν μπλεξίματα. Ειδικά εάν πρόκειται για ευάλωτα παιδιά. Όταν αυτή η διαδικασία γίνεται στο δωμάτιο του παιδιού όπου νιώθει ασφαλές στη ζεστασιά του σπιτιού του, το παιδί είναι ακόμα πιο ευάλωτο. Έτσι υποκύπτει πιο εύκολα στις παγίδες του διαδικτύου". Παλαιότερα οι παιδόφιλοι είχαν ως στέκια τα μέρη που σύχναζαν παιδιά. Το διαδίκτυο όμως τους έχει διευκολύνει υπερβολικά. "Φορώντας ένα προσωπείο, μια ψεύτικη ταυτότητα, μπορούμε και βγάζουμε τα ένστικτά μας πιο εύκολα. Κι αν πάλι δεν μου πάει το προσωπείο, το σβήνω, μαζί και τη σχέση που δημιούργησα. Οπόταν νιώθω πολύ πιο ελεύθερος παρά στις διαπροσωπικές σχέσεις. Αν αναλάβω μια δέσμευση στην πραγματική κοινωνία αυτή έχει ένα ρίσκο κι εμπεριέχει ευθύνες. Αντίθετα στο διαδίκτο δεν υπάρχουν τέτοιες ευθύνες".

Ας ασχοληθούμε με τα παιδιά μας!

Ως ψυχολόγος ο κ. Παπάνης συμβουλεύει τους γονείς κατ' αρχήν να μην δαιμονοποιούν το διαδίκτυο. Αλλά να ενημερωθούν για το ίντερνετ, για τον τρόπο λειτουργίας τους και τους κινδύνους που εγκυμονεί. Ο υπολογιστής, τονίζει, πρέπει να είναι πάντοτε στο καθιστικό. Δεν πρέπει να επιτρέπεται σε παιδιά κάτω των 13 να έχουν τον ηλεκτρονικό υπολογιστή στο δωμάτιό τους. Τα φίλτρα που προσφέρουν οι παροχείς είναι εκ των ων ουκ άνευ, παρότι σε πολλές περιπτώσεις δεν πετυχαίνουν. Κι αυτό γιατί τα παιδιά, ξέρουν κόλπα για να τα παρακάμπτουν. Η μόνη λύση είναι το μέτρο και η προσωπική επικοινωνία με τους γονείς.

Άλλη έρευνα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, σημειώνει ο κ. Παπάνης, η οποία ασχολήθηκε με την χαρτογράφηση των Ελλήνων και Κυπρίων χρηστών του διαδικτύου, έδειξε πως ένα 16% των παιδιών προτιμούν να κάνουν διαδικτυακές σχέσεις παρά πραγματικές. "Αυτό δείχνει πως τα παιδιά φοβούνται πια τις σχέσεις. Περισσότερο τα αγόρια, επειδή ο ρόλος της γυναίκας έχει αλλάξει υπερβολικά και δεν ξέρουν πώς να το χειριστούν". Γιατί, λοιπόν, φτάσαμε στο σημείο ένας έφηβος να προτιμά το διαδίκτυο παρά την πραγματική σχέση; "Γιατί οι γονείς και στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν ασχολούνται με τα παιδιά τους. Νομίσαμε πως η ευτυχία των παιδιών εξαρτάται από το πόσο ξοδεύουμε γι' αυτά. Με αποτέλεσμα να τα γεμίσουμε με ιδιαίτερα, γυμναστήρια, να παράγουμε ημιμαθή παιδιά, και όταν πάνε στο πανεπιστήμιο να είναι αναλφάβητα. Επίσης, τους δώσαμε πάρα πολλά δεδομένα. Βγάλαμε τη φαντασία από τα βιβλία μας. Τους είπαμε ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης πολύ νωρίς. Το αποτέλεσμα είναι ότι επειδή τα παιδιά έμεναν μόνα τους, συνήθισαν σε δράσεις που απαιτούν ατομικότητα. Ένας γονιός σήμερα πρέπει να δώσει σημασία στο πολιτιστικό κεφάλαιο. Να δίνει στα παιδιά εναλλακτικές ευκαιρίες να γνωρίσουν πολιτισμούς. Να δημιουργήσουν μια κριτική αντίληψη σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Μια άλλη έρευνα έδειξε ότι εάν ο πατέρας ξόδευε έστω και μία ώρα παραπάνω την ημέρα στο παιδί του, τότε αυτό αποκτούσε περισσότερη εργασιακή αυτοεκτίμηση που του έκανε περισσότερο καλό από οποιοδήποτε φροντιστήριο. Ο πατέρας εξακολουθεί και σήμερα να είναι συνδεδεμένος με το ότι φέρνει πόρους στο σπίτι. Παρότι συνεισφέρει και η μητέρα ισότιμα τις πλείστες φορές, η μητέρα καλύπτει το παιδί συναισθηματικά. Ο πατέρας χρειάζεται να παίζει με το παιδί, να συζητά μαζί του όλα όσα γνώρισε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Το παιδί θέλει να μοιράζεται τις εμπειρίες του. Δεν είναι τόσο δύσκολο. Απλώς δεν έχουμε πια τόσο ελεύθερο χρόνο"...

Πραγματικές συνομιλίες που σοκάρουν

Στη μελέτη παρουσιάζονται και πραγματικές συνομιλίες των παιδιών στο διαδίκτυο. Συνομιλίες εξιδανικευμένες, γιατί στην πραγματικότητα η βωμολοχία έφτανε σε επίπεδα, που ξεπερνούν την ερευνητική δεοντολογία. Το 80% των ατόμων παρουσίασαν φυσιολογική συμπεριφορά διακόπτοντας τη συνομιλία με τους ανήλικους. Αρκετοί προέτρεψαν το παιδί να εξέλθει από το chat και να ασχοληθεί με δραστηριότητες εκτός διαδικτύου και κάποιοι το παρότρυναν να ενημερώσει τους γονείς του για τις δραστηριότητές του στο διαδίκτυο. Δείτε δύο από αυτές τις σοκαριστικές συνομιλίες:

1η συνομιλία: Διήρκησε 15 λεπτά, αρχικά έγιναν ερωτήσεις γενικής φύσεως (οικογένεια, σχολείο, αδέλφια) και στη συνέχεια σεξουαλικού περιεχομένου "-κάνεις πονηριές; -Θες να γίνουμε φίλοι και με πονηριές, -στο σχολείο αγγίζετε στα γεννητικά όργανα των συμμαθητών σας;" (οι εκφράσεις που χρησιμοποιούνται στη συνομιλία είναι άσεμνες, παρουσιάζονται εκλεπτυσμένα). Η συζήτηση κλείνει με αναφορά στην επόμενη ηλεκτρονική συνάντηση "-θα τα ξαναπούμε - οκ!"

2η συνομιλία: H συνομιλία διήρκεσε 15 λεπτά, αρχικά ζητήθηκε φωτογραφία, το παιδί ρωτήθηκε αν είναι μόνο του στο σπίτι και ο συνομιλητής συνέχισε με την περιγραφή του ανδρικού του μορίου του με άσεμνο τρόπο. Κατόπιν διέκοψε την επικοινωνία.

3η συνομιλία: H συνομιλία διήρκεσε μία ώρα, χαρακτηρίστηκε από ερωτήσεις διερευνητικές της σεξουαλικής ανάπτυξης του παιδιού "-μέγεθος στήθους;", της έκφρασης της σεξουαλικότητάς του "-έχεις φιλήσει ποτέ αγόρι, -έχεις κάνει σεξ". Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας το παιδί ρωτήθηκε τι φοράει. Η ερώτηση αποσκοπούσε στην περιγραφή των εσωρούχων, ακολούθησε περιγραφή του γενετικού οργάνου του συνομιλητή και ζητήθηκε τηλέφωνο. Επίσης έγινε αναφορά στο περιεχόμενο των πράξεων που θα περιελάμβανε η κατά πρόσωπο συνάντηση "-πού θα με φιλήσεις;", η οποία όμως δεν ορίστηκε.
Τέσσερις συνομιλητές προέβησαν στην αποστολή πορνογραφικού υλικού, το οποίο αποτέλεσε και το άξονα της συζήτησης "-μπες λίγο να δεις, μπήκες; -ναι τι είναι; που τα βρήκες αυτά; -και τι κατάλαβες; τι κάνουν; - είδα τι κάνουν -τι κάνουν; - sex -βλέπεις που ξέρεις τι κάνουν;". Οι ιστοσελίδες, που στάληκαν, περιείχαν video που απεικόνιζαν ερωτικές συνευρέσεις ενηλίκων, καθώς και φωτογραφικό υλικό με ανήλικους σε άσεμνες στάσεις, κατά τη διάρκεια ερωτοτροπιών με ετεροφυλόφιλους και ομοφυλόφιλους ενήλικες καθώς και ομαδικές ερωτικές συνευρέσεις.

Της Μιράντας Λυσάνδρου

Κωδικός άρθρου: 853050

ΠΟΛΙΤΗΣ - 15/02/2009, Σελίδα: 41